Belvivo
Ara

Dekorasyon · Liste

Duvar Kompozisyonu İçin Yedi Kural

Çerçeveleri çivilemeden önce bilmeniz gereken yedi pratik ilke.

Belvivo Editör Masası2 dk okuma

Duvar Kompozisyonu İçin Yedi Kural yazısının kapak fotoğrafı
Fotoğraf: rawpixel · CC0

Çerçeve duvarı kurmak göz kararıyla başlar ama plan yapanın işi kolaylaşır. Duvarda delik açmadan önce bir sıra izlemek, hem duvarı hem sabrınızı korur. Yedi kuralı üç grupta topladık; her grup, kompozisyonun başka bir yönünü ele alıyor.

Duvar planı önce zeminde yapılır, çekiç en son çıkar.

Planı zeminde yapın

Birinci kural, çerçeveleri zeminde dizip fotoğrafını çekmektir. Çerçeveleri halının ya da yatağın üzerinde yan yana koyun, yerlerini değiştirin, sonra fotoğrafını çekin. Telefon ekranından bakmak, kompozisyonu bir adım geriden görmenizi sağlar. Büyük duvarlarda kraft kâğıdına çerçeve boyutunda şablonlar kesip bantla duvara yapıştırmak da iyi bir provadır.

İkinci kural, merkezi göz hizasına yani yerden yaklaşık yüz elli santimetreye yerleştirmektir. Grubun ortası bu hizada olsun. Böylece küçük ya da büyük farketmeksizin kompozisyon rahat okunur. Müzelerin çoğu aynı ölçüyü kullanır.

Boşluk ve boyut

Üçüncü ve dördüncü kural, boşlukları eşit tutmak ve en az iki çerçeve boyutunu karıştırmaktır. Çerçeveler arasında beş altı santimetrelik tutarlı bir aralık, düzensiz görünebilecek bir grubu toparlar. Hepsi aynı boyutta olursa duvar kataloğa benzer; bir büyük, birkaç orta ve küçük parça ritim yaratır.

Beşinci kural, paspartu kullanmak. Beyaz paspartu farklı görselleri tek bir bütün gibi gösterir. Fotoğraf, baskı ve resim gibi birbirinden uzak türler bile geniş bir beyaz çerçevenin içinde akraba görünür. Paspartu bulamazsanız, çerçeve boyundan büyük bir çerçeve alıp görseli ortalamak da aynı etkiyi verir.

Mobilyaya ve zamana bağlayın

Altıncı kural, kompozisyonu mobilyaya bağlamak: kanepenin üstündeki grup, kanepenin üçte ikisi kadar genişlikte olsun. Grubun alt kenarı mobilyanın üstünden yirmi beş otuz santimetre yüksekte dursun. Aksi halde duvar mobilyadan kopuk görünür.

Yedinci kural ise sabırdır; duvara yeni parçaları zamanla eklemek, tek seferde dolduran sonuçtan çoğu zaman daha iyi çıkar. Seyahatlerden getirilen bir kartpostal, çocuğun bir resmi ya da bir bit pazarı buluntusu, duvara kendiliğinden bir hikâye yerleştirir.

Bütünlüğü koruyun

Aynı çerçeve rengini kullanmak bütünlüğü korur; çeşitlilik boyutta, uyum malzemede aranmalıdır. Siyah, meşe ya da altın, hangisini seçerseniz seçin, tek bir malzemeye sadık kalın. Çiviyi çakmadan önce son bir kez fotoğrafa bakmak, duvarı deliklerden kurtarır.

Duvarı delmeden önce

Uygulama aşamasında bir iki ayrıntı işinizi kolaylaştırır. Çerçevelerin arkasına yerleştirilecek askıların konumunu ölçüp kâğıda not edin; çiviyi tam doğru yere çakmak için kâğıt şablonu duvara bantlayıp çiviyi şablonun üzerinden çakın, sonra kâğıdı yırtarak çıkarın. Sıraya her zaman en büyük ya da merkezde duracak çerçeveyle başlayın, diğerlerini onun etrafında kurun.

Kiracıysanız delik açmak istemeyebilirsiniz. Bu durumda yapışkanlı şeritler ya da çerçeve rafları iyi bir seçenektir; bir resim rafı üzerinde çerçeveleri yaslayarak sergilemek, yerlerini istediğiniz zaman değiştirmenize imkân tanır. Her iki durumda da çerçevelerin düz durduğunu küçük bir su terazisiyle kontrol edin; kıyıdaki bir milimetrik eğim bile uzaktan fark edilir.

Sık yapılan hatalar

En yaygın hata, çerçeveleri birbirinden fazla uzak asmaktır; aralık büyüdükçe grup dağılır ve her parça tek başına görünür. İkinci hata, duvarı mobilyadan çok yükseğe kurmaktır. Üçüncüsü ise ağır çerçeveleri tek çiviyle taşımaya çalışmaktır; ağır parçalar için iki nokta ya da uygun bir dübel kullanın. Işığı da unutmayın: pencereden gelen sert güneş baskıları soldurur, bu yüzden değerli parçaları doğrudan ışık almayan yüzeye asın. Kompozisyon bittikten sonra odanın karşı kenarından bir kez daha bakıp küçük kaymaları düzeltin.