Belvivo
Ara

Sanat · Rehber

Suluboyayla İlk Hafta

Başlangıç için üç renk, iki fırça ve bir kâğıt yeter. Suluboyaya nazik bir giriş.

Belvivo Editör Masası2 dk okuma

Suluboyayla İlk Hafta yazısının kapak fotoğrafı
Fotoğraf: rawpixel · CC0

Suluboya, kontrolü bırakmayı öğreten bir tekniktir. Su boyayı kendi yoluna taşır, siz de ona eşlik edersiniz. İlk hafta amaç güzel bir resim yapmaktan önce malzemeyi tanımaktır. Başlangıç için üç renk, iki fırça ve bir kâğıt yeter. Aşağıda yedi günlük sakin bir başlangıç planı bulacaksınız.

Malzeme seçimi

Başlangıç için üç ana renk, yani bir mavi, bir sarı ve bir kırmızı, iki fırça ve kalın suluboya kâğıdı yeterli. Fırçalardan biri orta boy yuvarlak, diğeri ince uçlu olsun. Kalın kâğıt, suyun kıvrılmasını önler ve renklerin yayılmasına izin verir. Bir tabak ya da seramik tabla, boyaları karıştırmak için iş görür. Bir kavanoz su ve bir peçete de yanınızda olsun.

Boyaları tabağa küçük miktarlarda sıkın; fazlası kuruyup israf olur ama kuruyan boya suyla yeniden kullanılabilir. Fırçayı her renkten önce temiz suda çalkalayıp peçeteyle kurulayın. Kâğıdı bir tahtaya bantla sabitlemek, kıvrılmayı azaltır. Bandı kenarlardan çekilince temiz bir beyaz çerçeve kalır.

İlk gün denemeleri

İlk gün yalnızca su ve boyayla denemeler yapın: ıslak kâğıda ıslak boya, kuru kâğıda ıslak boya, ince ve kalın katmanlar. Renkleri karıştırarak tonları keşfedin; mavi ile sarı yeşili, sarı ile kırmızı turuncuyu verir. Fırçayı çok ıslak tutmayın, yoksa renk sulanır. Her denemenin yanına kısa bir not yazın, böylece hangi su miktarının hangi sonucu verdiğini hatırlarsınız.

Islak üstüne ıslak tekniğinde kâğıdı önce su ile nemlendirip boyayı üstüne damlatın; renkler kendiliğinden yayılır ve yumuşak geçişler oluşur. Islak üstüne kuru ise net kenarlar verir. Bu iki tekniği aynı sayfada denemek, farkı hemen gösterir. Karışım yaparken önce açık rengi tabağa alın, koyu rengi azar azar ekleyin.

Basit konulara geçiş

İkinci günden itibaren basit konular seçin: bir elma, bir bulut, bir yaprak. Önce açık tonları sürün, kuruduktan sonra koyu tonlarla ayrıntıya geçin. Beyaz alanları boyamayıp kâğıdın beyazını ışık olarak bırakmak, resme canlılık verir. Her resmi on beş dakikayla sınırlandırın.

Elma çizerken önce açık sarı bir zemin sürüp kurumasını bekleyin, sonra kırmızıyı ince katlarla ekleyin. Gölge için kırmızıya biraz mavi katın. Bulut için ıslak kâğıda gri-mavi bir leke bırakıp kenarlarından hafifçe yayın. Yaprak için yeşil yapmak üzere mavi ve sarıyı karıştırın; farklı oranlar farklı yeşiller üretir. Her konuda önce büyük lekeleri, sonra ayrıntıları ekleyin.

Hatayı kabullenmek

Hata yapmak buradaki sürecin parçasıdır, çünkü suluboyada kimi leke zamanla en güzel yeri olur. Bir yerin fazla koyu olduğunu fark ederseniz temiz, nemli bir fırçayla hafifçe açabilirsiniz. Bir hafta sonra defterinize bakıp nasıl gevşediğinizi göreceksiniz. Kâğıdı kurumaya bırakıp ertesi gün yeniden bakmak, çoğu zaman bir sonraki adımı gösterir.

Kuruyan resimlere ertesi gün bakmak, hangi alanların fazla koyu ya da soluk kaldığını gösterir. Bitmiş bir resmi çerçevelemek zorunda değilsiniz; defterinize kaydedin. Hafta sonunda yedi denemenizi yan yana koyun ve en çok sevdiğiniz hangisiyse, onun teknik özelliklerini not edin. Bir sonraki haftanın hedefini ona göre seçin.

Suluboyanın ilk haftası, sonuçtan çok sürecin tadını çıkarmakla ilgilidir. Yedinci günün sonunda elinizde birkaç sayfa deneme, birkaç sevdiğiniz leke ve suyla daha rahat bir ilişki olacak. Bundan sonrası için basit bir hedef koyun: haftada iki kez, yirmi dakika. Düzenli küçük pratikler, büyük atılımlardan daha kalıcıdır.